Excuusbrief aan Tehuisgemeente

Excuusbrief aan Tehuisgemeente

 

Zicht op de stad Groningen

De GKv Groningen-Zuid/Helpman heeft in een brief aan de Tehuisgemeente (NGK Groningen) afstand genomen van de schorsing (1963) en afzetting (1965) van zijn toenmalige predikant Asjen van der Ziel. Dat is bijzonder, omdat deze tuchtmaatregelen de opmaat vormden voor de scheuring in de GKv, waaruit de NGK zou ontstaan. De maatregelen werden genomen, omdat ds. Van der Ziel tegen het uitdrukkelijke besluit van zijn kerkenraad in gesprekken voerde met de Gereformeerde Kerk (synodaal) van Groningen met hereniging als uiteindelijke doel. Dat was in die tijd een heet hangijzer.

In de brief aan de Tehuisgemeente, die als uitvloeisel van dit conflict ontstond, schrijft ds. Willem de Graaff dat de kerkenraad van Groningen-Zuid/Helpman zich schaamt over het ‘onrecht’ dat ds. Van der Ziel is aangedaan. Dat betreft zowel de procedure – de schorsing vond plaats zonder de vereiste medewerking van de genabuurde kerk van Groningen-Noord en van de classis – als het motief van de tuchtmaatregelen – ds. Van der Ziel zou een ‘openbare grove zonden’ hebben begaan.  Volgens de kerkenraad leidde de sfeer in de GKv op landelijk niveau er toe dat onderling ‘gedoe tussen een predikant en zijn kerkenraad uitvergroot werd tot principiële proporties alsof de waarheid van het evangelie in geding was’. De brief spreekt van een ‘afkeurenswaardige beslissing waarvoor we ons als kerkenraad alleen maar kunnen schamen’.

Uitgestoken hand

Uit de brief blijkt dat de kerkenraad heeft gezocht naar woorden om zijn houding tegenover het conflict van de jaren zestig tot uitdrukking te brengen. ‘De meeste ouderlingen hebben nauwelijks een idee van waar het in die tijd om ging.’ De kerkenraad realiseert zich dat gedane zaken geen keer nemen, ‘maar we schudden elkaar bij wijze van spreken wel de hand ter verzoening. En waar een fout is gemaakt, wordt excuus aangeboden’.

De schorsing van ds. van der Ziel leidde in 1964 tot een breuk op de Generale Synode van Rotterdam-Delfshaven. Na zijn afzetting in 1965 ontstond de Tehuisgemeente, zo genoemd naar het gebouw waarin men ‘s zondags kerkte. In 1968 stapte ruim tachtig procent van de vijfhonderd leden van de Tehuisgemeente samen met ds. Van der Ziel over naar de Gereformeerde Kerk (synodaal). Het overgeleven deel ging door als Tehuisgemeente – aanvankelijk buiten het kerkverband, later in de NGK en telt nu ruim vierhonderd leden. De Open Brief die 25 predikanten en kerkleden in 1966 aan de Tehuisgemeente schreven, werd aanleiding tot de landelijke scheuring in de GKv, waaruit de NGK ontstond.

De brief is door de Tehuisgemeente heel positief ontvangen.

 

De Regiegroep trekt het land in

De Regiegroep trekt het land in
Groepsgesprek in Eindhoven

Tussen eind januari en eind maart zijn op zeven plaatsen zogenaamde regioavonden gehouden. Leden uit NGK en GKv, al dan niet met een bijzonder ambt of functie, hadden daarop de gelegenheid om in gesprek te gaan met de regiegroep en om elkaar te ontmoeten. Tot nu toe is de regiegroep in Den Haag, Ede, Eindhoven, Emmeloord, Oegstgeest, Groningen en Enschede op bezoek geweest. 

Lokale verschillen

Op een aantal van die plaatsen werken kerken(raden) al samen. De regioavond in Den Haag vond bijvoorbeeld plaats tijdens een regulier overleg van kerkenraadsleden van drie GKv-gemeenten, twee NGK-gemeenten en een CGK-gemeente. Zij juichen het landelijke proces van eenwording toe, maar noemden wel met zoveel woorden dat de samenwerking in Den Haag al in een veel verder stadium is; daar wordt ook samengewerkt met PKN- en evangelische gemeenten. De vraag aan de regiegroep was: houd bij het herenigingsproces rekening met de grote variëteit aan lokale omstandigheden.

Die vraag leeft ook in Enschede, waar GKv, NGK en op sommige plekken CGK al langer met elkaar optrekken. Daar klonk met zoveel woorden de oproep om de CGK niet uit het oog te verliezen. ‘We hebben hun bevindelijke inslag nodig als correctie op de meer verstandelijke benadering van GKv en NGK.’ Ook in Ede kenden de aanwezige kerkenraadsleden elkaar al langer en wordt er al samengewerkt op het niveau van preekbeurten. In Ede werd onder andere gevraagd om een meer maatschappelijk betrokken en missionaire inslag dan nu in het visiedocument ‘Verlangen naar nieuwe kerk’ doorklinkt.

De situatie in Emmeloord was bijzonder. Daar was de regioavond de allereerste ontmoeting op kerkenraadsniveau sinds de scheuring in de jaren 60, en de aanwezigen waren aangenaam verrast over de openheid en eerlijkheid. Een Gkv-ouderling: ‘Als klein kind heb ik bij de scheuring met mijn ouders dit gebouw verlaten. Ik ben verwonderd dat ik dit mee mag maken.’ In Eindhoven, Oegstgeest, Groningen en Enschede waren het naast de plaatselijke (oud)predikanten en ambtsdragers vooral ‘gewone’ kerkleden die met de regiegroep en elkaar in gesprek gingen. 

 

Werkvorm in Oegstgeest: in hoeverre leeft de hereniging in de gemeente?

Het pijnlijke verleden

Overal werd inhoudelijk stevig doorgesproken over het visiedocument. Dat werd algemeen zeer gewaardeerd, maar door sommigen wel ‘vrij vaag en algemeen’ genoemd: ‘Wie kan hier iets tegen hebben?’  

Meer dan eens werd op de regioavonden de vraag gesteld: in hoeverre speelt het pijnlijke verleden nu nog een rol en hoeveel aandacht moet daar nog aan gegeven worden? In Emmeloord formuleerde een van de aanwezigen het zo: ‘De rillingen lopen me over de rug als ik denk aan wat er toen is gebeurd.’ Een plaatsgenoot gaf als suggestie: ‘Ga niet voorbij aan pijn uit het verleden, maar laat die pijn het proces niet verlammen.’ 

Een ander terugkerend gesprekspunt was de kerkorde, en dan met name de precaire balans tussen plaatselijke vrijheid en landelijke kaders. In Den Haag zei een van de NGK-predikanten in dit verband: ‘Ik wil niet dat de ruimte om dingen op lokaal niveau verschillend aan te pakken verdwijnt; tegelijk heeft het kerkverband een heilzame corrigerende rol als ik als predikant de fout inga.’ In Eindhoven zei iemand het zo: ‘God is geen God van wanorde, maar van vrede. En een goede kerkorde dient die vrede.’  

Wat betreft de kerkorde pleitte de voorzitter van de 3G-samenwerkingsgemeente in Hengelo (GKv, NGK en CGK) er ook nadrukkelijk voor om er een ‘tussentijds’ karakter aan te geven. ‘Zorg dat de kerkorde open is naar anderen (CGK, PKN) en maak zichtbaar en concreet dat we openstaan voor nieuwe, verdere samenwerking.’  

Enthousiasme

Een ander punt dat tijdens de regioavonden meer dan eens genoemd werd, in de woorden van een ouderling uit Ede: ‘Het is fantastisch dat we één zijn, maar het leeft niet sterk.’ Er werd vooral benadrukt hoe belangrijk het is om kerkleden van onder de veertig, de generatie die over een aantal jaren het kader zal gaan vormen van de herenigde kerk, mee te nemen in dit proces. ‘Als je hen er niet bij weet te betrekken, is dit een achterhoedegevecht,’ zei een aanwezige in Groningen. Het enthousiasme is er wel, getuige een opmerking van een jonge ouderling uit Ede. Hij zei naar aanleiding van het Velangendocument: ‘Zo’n kerk, daar wil ik wel bij horen!’ 

Wilt u een van de komende regioavonden bezoeken? U kunt zich aanmelden op https://onderwegnaar1kerk.nl/regiegroep-komt-naar-toe/. U kunt de regiegroep zelf ook uitnodigen in uw regio of gemeente: https://onderwegnaar1kerk.nl/nodig-de-regiegroep-uit/ 

 

 

 

 

Een nieuwe kerk, een nieuwe naam

Een nieuwe kerk, een nieuwe naam

En… hoe noemen jullie haar? Dat is vaak de eerste vraag als je hoort dat er een baby geboren is.

We noemen hem Robert Jan….

Nu de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKv) en de Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK) het pad naar hereniging zijn opgegaan, wordt dezelfde vraag gesteld: hoe gaat die nieuwe kerk dan heten? Als Regiegroep die het proces begeleidt, laten we graag alle kerkleden meedenken. Ideeën en suggesties zijn welkom bij regiegroep@ngk.gkv.nl.

De vraag naar een nieuwe naam is een terechte vraag. Bij een baby wil je het ook niet alleen maar hebben over ‘het kind’. Je noemt het kind bij zijn naam. Je spreekt hem ermee aan. Dit ben je. Zo wil je ook de nieuwe kerkgemeenschap bij zijn naam kunnen noemen. Een naam waarin ook iets doorklinkt van: ja, dit zijn we.

Herkenbaar, inhoudelijk en onderscheidend
We zoeken dus een gezamenlijke naam voor de opnieuw gevormde kerkgemeenschap. Dat is niet meteen de naam die op de kerkgebouwen hoeft te staan. Die hebben vaak al mooie roepnamen: Voorhof, Lichtboog, Ontmoetingskerk. Wat we zoeken is eerder een achternaam. Zoals we nu GKv of NGK heten. Een familienaam geeft aan hoe we samen heten. Die naam maakt duidelijk dat we met al onze verschillen toch één zijn.
We zoeken ook een herkenbare naam. Graag één met inhoud. Onderscheiden van andere kerknamen, en toch ook weer passend in de brede familie van verschillende kerkgenootschappen.

Naar die naam zoeken we als Regiegroep. Voor de komende Generale Synode en Landelijke Vergadering willen we met een goed voorstel komen. We vragen alle kerkleden om mee te denken. Iedereen kan meedoen, alleen of samen als jeugdclub of bijbelstudiekring. Kom maar op met ideeën en suggesties! Wees creatief. Zoek een naam die nieuw is of juist traditioneel. Teken een logo of schrijf een onderbouwde mail. Een plotselinge inval mag ook: zet ‘em bijvoorbeeld in een tweet met de hashtag #naamNGKV.  Zo hopen we de naam te vinden waarvan we samen zeggen: ja, dit zijn we!

Bedenk de beste naam
Graag hebben we half april heel veel ideeën binnen.
De mail kun je sturen naar Regiegroep@ngk.gkv.nl.
Heb je inhoudelijk inspiratie nodig, lees dan het document Verlangen naar een nieuwe kerk.

Auteur: Rob Vreugdenhil, lid Regiegroep

De Regiegroep komt naar u toe

De Regiegroep komt naar u toe

Waarom is die hereniging van NGK en GKv eigenlijk nodig? Hoe gaat die nieuwe kerk er uit zien? Als Regiegroep die het herenigingsproces begeleidt, gaan we daarover graag het gesprek aan. We zijn daarom de ‘Ronde van Nederland’ gestart met avonden in het hele land: van Leeuwarden tot Eindhoven, van Oegstgeest tot Hardenberg.

Als Regiegroep willen we luisteren naar de zorgen die mensen hebben en naar de hoop die ze koesteren. Sommigen hebben wellicht behoefte de moeiten uit het verleden te benoemen, anderen denken juist al na over de gezamenlijke toekomst. We gaan graag in gesprek en willen waar mogelijk antwoorden geven.

Ronde van Nederland
Eind januari is de Regiegroep van start gegaan met de ‘Ronde van Nederland’: vijftien regionale avonden in nauwe samenwerking met GKv- en NGK-gemeenten. Op deze avonden gaat de Regiegroep in gesprek met kerkenraadsleden en geïnteresseerde gemeenteleden over het samengaan van GKv en NGK in één kerkgemeenschap. Het Praktijkcentrum voor de kerken en de Nederlands Gereformeerde Toerusting zijn bij de opzet en leiding van deze avonden betrokken.

In Den Haag (met kerkenraadsdelegaties uit drie GKv-gemeenten, twee NGK-gemeenten en één CGK-gemeente) was de aftrap van de Ronde van Nederland.

Er is op deze avonden ruimte om elkaar te bevragen en te bemoedigen, om zorgen te delen en van elkaar te leren. De kernvraag is wat ons betreft: Hoe kunnen we elkaar ondersteunen om vitale kerken van Christus te blijven en steeds meer te worden? Die vraag heeft twee kanten: wat heeft de plaatselijke kerk nodig van de landelijke (herenigde) kerk om in sterk veranderende tijden gemeente van Jezus Christus te zijn en te groeien in geloof, hoop en liefde? En ook: hoe kan de plaatselijke kerk in de komende jaren via het regionale of landelijke kerkverband andere kerken dienen?

Ook het in januari gepubliceerde document Verlangen naar een nieuwe kerk  is op deze avonden onderwerp van gesprek.

Waar en wanneer zijn de regionale avonden?

21-02-2019 Eindhoven (Emmauskerk NGK)

04-03-2019 Emmeloord (De Rank NGK)

05-03-2019 Oegstgeest (Rehobothkerk GKv)

14-03-2019 Groningen (Columnakerk GKv)

27-03-2019 Enschede (Lasonderkerk NGK)

04-04-2019 Rotterdam Overschie (Bethelkerk NGK)

08-04-2019 Heemstede (Petrakerk NGK)

09-04-2019 Langerak (Koningskerk GKv)

11-04-2019 Hardenberg (Morgenlicht GKv)

15-04-2019 Apeldoorn (Tabernakelkerk NGK)

07-05-2019 Nieuwegein (de Rank CGK/NGK)

HIER AANMELDEN voor bijwonen regionale avond

Nog geen datum bekend:
Hoogeveen (De Opgang GKv)

Nodig de Regiegroep uit

Nodig de Regiegroep uit

Gemeenten of kerkenraden hoeven niet af te wachten of er bij hen in de buurt een avond wordt georganiseerd. Ze kunnen ook zelf het initiatief nemen om leden van de Regiegroep uit te nodigen voor een ontmoeting.

De regiegroep vlnr: Harmke Vlieg, Sytze Huizinga, Pieter Dirk Dekker, Jan van der Stoep, Rob Vreugdenhil, Ad de Boer, Maaike Harmsen, Kornelis Harmannij.

Voorzitter Ad de Boer van de Regiegroep: ‘We zijn graag beschikbaar voor gesprekken met gemeenten die daartoe zelf het initiatief nemen. Zo zijn we de afgelopen tijd al uitgenodigd in Amersfoort, Nijmegen, Wezep en Zwolle voor een ontmoeting met kerkenraden of op gemeentebijeenkomsten. We hebben deze gesprekken beleefd als plezierige, openhartige ontmoetingen waarin zorgen en verlangens werden gedeeld. Dat was voor ons leerzaam en inspirerend en hopelijk ook voor onze gesprekspartners. Nodig ons uit, dan komen we!’ Kerkenraden of gemeenten die leden van de Regiegroep willen ontmoeten, kunnen dat laten weten via regiegroep@ngk.gkv.nl

Herstel van eenheid op Urk

Herstel van eenheid op Urk

Zondag 6 januari preekte in de Jeruzalemkerk (NGK) op Urk voor het eerst een predikant uit de GKv. En niet zomaar één: de zoon van de dominee die in de stormachtige jaren zestig op Urk stond. Een bijzonder voorbeeld van herstel van eenheid.

ds. Jan Slotman

Tijdens de scheuring in 1969 was de toen nog jonge ds. Jan Slotman predikant van de GKv Urk. Toen die gemeente buiten het kerkverband raakte, ging hij aanvankelijk mee. Maar na een aantal maanden keerde hij terug naar het vrijgemaakte kerkverband. Dat leidde tot grote en langdurige vervreemding tussen hem en zijn vroegere gemeente, nu de NGK Urk.

Verlangen
Al in 2001 was er een begin van verzoening tussen de GKv Urk en de NGK Urk. Ds. Slotman, inmiddels emeritus-predikant in Heemse, was bij een ontmoeting van beide kerkenraden en bezocht ook oud-gemeenteleden. ‘Ik heb de pijn geproefd over wat er in 1969 is gebeurd.’ Maar tot het voorgaan in een dienst van de Jeruzalemkerk kwam het niet. Nu is hij 87 en fysiek daartoe niet meer in staat. Toch bleef bij hem èn bij de NGK Urk het verlangen leven naar ontmoeting en verzoening in een zondagse dienst.

Puzzelstukjes
Op zondagmorgen 6 januari waren ds. Slotman en zijn vrouw Diny aanwezig in een dienst in de NGK Urk, waarin hun zoon, ds. Hans Slotman van de GKv Kampen-Noord, voorging. Die zette in zijn preek Cor. 13:8-13 centraal: ‘In deze brief aan een gemeente die aan het uiteenvallen is, wijst Paulus op het beperkte van ons kennen en profeteren. Als we als kerken en kerkmensen geen oog hebben voor onze beperktheid, komen we in het klimaat van het absolute terecht. Dan hebben we er geen oog voor dat we in ons eentje niet alle antwoorden hebben, dat er puzzelstukjes ontbreken.’ Hij wees de gemeente erop dat ‘we nooit ieder apart de puzzel voor elkaar krijgen. We moeten onze beperktheid kennen en door de liefde van Christus elkaar in het oog krijgen. Dan gaan we zien dat we alleen samen met andere christenen en met andere kerken de puzzel van het geloof kunnen leggen.’

De Jeruzalemkerk (NGK Urk) gaat uit

Geweldig moment
Voor ds. Jan Slotman was de dienst ‘een geweldig moment’. Hij was graag zelf nog voorgegaan. ‘Maar dat kon echt niet meer. Het was jammer dat ik er vrijwel geen mens meer kende. Maar het was prachtig dat dit weer kon, in de lijn van waar Christus om gebeden heeft. Het was ook mooi dat er afgevaardigden van de Rehobothkerk (GKv Urk) bij waren.’

Ook de Urker NGK-predikant Henk Zuidhof heeft de dienst als ‘heel bijzonder’ beleefd. ‘Dat je eerlijk kunt erkennen: we zijn aan beide kanten doorgeschoten en verstard in wantrouwen. En dat je je weer één weet met elkaar.’ In de dienst dankte hij God ‘voor Zijn trouw die mensen bij elkaar heeft gebracht’. In de gekozen liederen klonk Gods trouw en vergevende liefde door. ‘ ’t Is God die trouw zijn kerk bewaart…
Nabij of ver, wij zijn verbonden, één Heer en één geloof, één doop.’

Ds. Jan Slotman is blij met het proces van hereniging van GKv en NGK. Wat hem betreft komt de eenheid ‘hoe eerder hoe liever. Ik hoop dat de Here mij het voorrecht geeft dat ik dat nog kan meemaken.’

 

 

Ronde van Nederland

Ronde van Nederland

Binnenkort start de Regiegroep met de Ronde van Nederland: een dertiental regionale avonden in nauwe samenwerking met GKv- en NGK-gemeenten bij elkaar in de buurt. Op deze avonden gaat de Regiegroep in gesprek met kerkenraadsleden en geïnteresseerde gemeenteleden over het samengaan van GKv en NGK in één kerkgemeenschap. Het Praktijkcentrum voor de kerken en de Nederlands Gereformeerde Toerusting zijn bij de opzet en leiding van deze avonden betrokken. Er is op deze regionale avonden ruimte om elkaar te bevragen en te bemoedigen, zorgen te delen en van elkaar te leren kennen rond de vraag: Hoe kunnen we elkaar ondersteunen om vitale kerken van Christus te blijven en steeds meer te worden? Die vraag heeft twee kanten:

  • Wat heeft de plaatselijke kerk nodig van de landelijke (herenigde) kerk om in sterk veranderende tijden gemeente van Jezus Christus te zijn en te groeien in geloof, hoop en liefde?
  • En hoe kan de plaatselijke kerk in de komende jaren via het regionale of landelijke kerkverband of anderszins andere kerken dienen?

Ook het Verlangen naar een nieuwe kerk is op deze avond een gespreksonderwerp.

U kunt zich via onderstaande formulier opgeven voor een avond bij u in de buurt. U ontvangt dan een aantal dagen voorafgaande aan de avond een mail met verdere informatie, adresgegevens en eventueel extra voorbereidingsmateriaal.

Komende landelijke vergaderingen 2020 krijgen uniek karakter

Komende landelijke vergaderingen 2020 krijgen uniek karakter

Vergaderen met ruim 70 afgevaardigden uit GKv en NGK; hoe organiseer je dat? De GKv en NGK bevinden zich in een overgangsfase. Op veel fronten trekken ze gezamenlijk op, maar een kerkverband vormen ze nog niet. Daarom zullen de komende landelijke vergaderingen die in 2020 plaatsvinden een uniek karakter krijgen, voorspelt ds. Rob Vreugdenhil van de Regiegroep Herenigingsproces GKv-NGK.

Dat unieke karakter zit hem in de manier waarop de vergaderingen vorm krijgen en in de lijnen die getrokken zullen gaan worden richting de toekomst. De Generale Synode (GS) en de Landelijke Vergadering (LV) krijgen te maken met verschillende dossiers waarover zij een besluit moeten nemen. Sommige besluiten staan los van de eenheid, maar de meeste zullen er toch mee te maken hebben. Dat vraagt om maatwerk. Welke besluiten kun je gezamenlijk nemen en welke doe je apart? En hoe pak je het praktisch aan? Alle afgevaardigden bij elkaar zetten en dan de meeste stemmen gelden, is niet de goede vorm. Hoe dan wel?

ds. Rob Vreugdenhil

“Wat ik ooit geleerd heb is dat wanneer je de intentie uitspreekt om als organisatie, bedrijf of wat dan ook samen te gaan, je dat proces vorm moet geven alsof je al samen bent. Vaak heb je een bepaald eindpunt voor ogen; dat is het perspectief, daar willen we heen, dat gaan we doen. Maar je leert pas echt met elkaar samen te werken wanneer je doet alsof je dat beoogde eindpunt al een feit is,” legt Vreugdenhil uit wanneer hij het heeft over de motivatie om in 2020 op zoveel mogelijk onderdelen samen te vergaderen en te besluiten.

Is het niet een beetje voorbarig om op deze manier besluiten te nemen?
“Dat er zoveel samen besproken zal worden ligt voor de hand, omdat veel deputaatschappen (GKv) en commissies (NGK) al nauw samenwerken. Zij denken vaak al samen na over het toekomstige beleid en rapporteren daarover in een gezamenlijk rapport. Dan is het logisch om dat ook gezamenlijk te bespreken. Maar het is waar, we zijn nog in een overgangsfase. De eenwording is nog niet definitief besloten. Daar zullen de beide vergaderingen zich nog over moeten uitspreken. We willen daarom eerst met elkaar de mind opmaken of we allemaal nog ervaren dat dit de koers is die God ons wijst. Daar nemen we tijd en ruimte voor. Zou je dat overslaan, dan neem je elkaar niet serieus en zou je geen recht doen aan de ander.”

Het belooft in 2020 dus zowel inhoudelijk als organisatorisch een bijzondere landelijke vergadering te worden voor de beide kerkverbanden?
“Dat zeker. Het wordt een plek waar je echt iets bij kunt dragen. Hier worden keuzes gemaakt, opdrachten meegegeven waarmee commissies en deputaatschappen voor langere tijd aan de slag gaan. Inhoudelijk wordt het bijzonder, omdat we op veel onderdelen de bespreking van de rapporten gezamenlijk zullen doen. En organisatorisch omdat we nog wel te maken hebben met twee landelijke vergaderingen met zo’n  70 afgevaardigden die op een werkbare manier met elkaar moeten vergaderen,” vertelt Vreugdenhil. Daarom heeft de regiegroep al overlegd met de werkgroepen die deze vergaderingen moeten voorbereiden. Aan de synode en de landelijke vergadering zal voorgesteld worden om de inhoudelijke besprekingen in drie gemêleerd samengestelde groepen te houden.  Alle onderwerpen die de kerken gezamenlijk aangaan, worden over deze drie groepen verdeeld. Vreugdenhil: “Op de (deel)vergaderingen zullen de GKV- en NGK-afgevaardigden sámen de onderdelen bespreken, naar elkaar luisteren en een voorstelbesluit formuleren. Dit gaat terug naar de landelijke vergadering van GKv respectievelijk NKG. De afgevaardigden zullen dus het vertrouwen moeten krijgen van de andere afgevaardigden voor wat betreft hun voorbespreking en advies voor het te nemen besluit.”

Hoe zit het met de verschillende culturen? Mixen de NGK en GKv (vergader)cultuur makkelijk?
“Cultuur is altijd in beweging. Iedereen neemt een stukje van zijn eigen cultuur mee wat ervoor zorgt dat een vergadercultuur ook onderhevig is aan verandering. En dat geeft juist mooie uitdagingen. Laten we samen gaan ontdekken hoe we het vergaderproces willen vormgeven. Daarvoor is het gesprek en het elkaar leren kennen ontzettend belangrijk. Het is eigenlijk net zo als verkering hebben.”

Hoe kijkt u uit naar de landelijke vergaderingen in 2020?
“De komende maanden moet duidelijk worden wie door de kerken afgevaardigd gaan worden. Het lijkt mij ontzettend mooi om erbij te zijn. Je hebt ook wel eens synodes die veel voortgangsbesluiten nemen. Dat is nu zeker niet het geval. Bij deze landelijke vergadering zullen lijnen richting de toekomst getrokken worden. Het gaat over samen bouwen aan het kerk zijn. Daarbij zal ook ruimte genomen worden voor bezinning, gebed, gesprek van hart tot hart. Ik hoop dat we op landelijk vlak mogen gaan ervaren wat op plaatselijk vlak al zo vaak beleefd wordt: we zijn al zo één. Daaraan mee doen en daar bij zijn, moet zo gaaf zijn.”

Verlangen naar een nieuwe kerk

Verlangen naar een nieuwe kerk

Een nieuwe kerk bedenken… Zomaar, in je eigen hoofd. De ideale kerk. Ga er maar eens voor zitten. Hoe zou die eruit zien? Wat krijgt in die kerk een belangrijke plek en wie mogen er allemaal zijn?

De Regiegroep die die het proces van hereniging van GKv en NGK begeleidt, wil met de gemeenten en gemeenteleden in gesprek over de vraag hoe die nieuwe kerk er uit zou moeten zien. Met het oog daarop gaat de Regiegroep de komende maanden het land in om met kerkleden daarover te praten. Ook worden gemeenten gestimuleerd om in eigen kring – in kerkenraden, op gemeente- en kringavonden – en samen met andere gemeenten dat gesprek te voeren.

Met het oog op die gesprekken heeft de Regiegroep het document Verlangen naar een nieuwe kerk geschreven. Daarin hebben de leden van de Regiegroep hun gezamenlijke verlangen naar de nieuwe kerk neergelegd en verwoord hoe de nieuwe kerk eruit zou kunnen zien.

Verlangen naar een nieuwe kerk is tot stand gekomen met inbreng vanuit de kerken in de vorm van gesprekken met groepen ambtsdragers en gemeenteleden uit beide kerkgemeenschappen. Regiegroepvoorzitter Ad de Boer: ‘Het was verrassend dat hoe in die gesprekken veelal dezelfde elementen terugkwamen, zeker als de deelnemers mochten dromen over de kerk van de toekomst. Tekstschrijver Theanne Boer heeft die verwerkt in een basistekst, waar we vervolgens als Regiegroep mee aan de slag zijn gegaan. Het resultaat daarvan, onder onze verantwoordelijkheid, willen we nu laten verrijken door de kerken zelf. De eindversie leggen we dan voor aan de landelijke vergaderingen van beide kerken in 2020, bij voorkeur voor een gezamenlijke bespreking’.

Verlangen naar een nieuwe kerk schetst in zes kernpunten de contouren van de nieuwe kerkgemeenschap:

  1. Jezus Christus en zijn offer staan centraal. Hij is het levende Woord, zijn Geest geeft de Bijbel gezag.
  2. Bij Hem is er ruimte voor kostgangers van allerlei kleur en geur. We vinden elkaar bij het kruis, want we moeten allemaal van genade leven.
  3. In de kerk aanvaarden we elkaar en verdragen we elkaar, en dat is iets anders dan onverschillig zijn: moeilijker, maar mooier. De kerk moet een veilige ruimte zijn voor iedereen zijn én een heilige ruimte, waar Gods Woord gezag heeft en Gods Geest mensen vormt naar het beeld van Christus.
  4. Een kerk is pas kerk als zij er is voor anderen. Een gemeente die de wereld de rug toekeert, kan niets betekenen. We zijn als kerk begaan met de mensen om ons heen, we koesteren de schepping waarvan wij deel uitmaken.
  5. Een gereformeerde kerk staat op de schouders van de kerk van gisteren, maar is ook uit op vernieuwing om het Evangelie alle ruimte te geven.
  6. In een kerkverband vinden we als kerken steun bij elkaar in het volgen van Christus. Het is geen keurslijf, maar een geschenk, bedoeld om elkaar als kerken tot een hand en een voet te zijn.

Deze zes kernpunten worden in Verlangen naar een nieuwe kerk breder uitgewerkt.

Ad de Boer: “We zouden het fijn vinden als ons Verlangen naar een nieuwe kerk ook in plaatselijke gemeenten gebruikt wordt in gesprekken over de toekomst van de kerk en het kerkverband: Is dit inderdaad de kerk waar we naar mogen verlangen? We hopen dat door dit proces óns verlangen als Regiegroep een breder verlangen wordt. Daarom vragen we uitdrukkelijk om reacties op Verlangen naar een nieuwe kerk: Wat maakt u enthousiast? Wat stelt u teleur? Wat mist u? Wat ontbreekt er?  Die input hebben we nodig, want Verlangen naar een nieuwe kerk is een werkdocument, dat mag groeien en mag veranderen.”

Help mee Verlangen naar een nieuwe kerk te verrijken en deel uw verlangen vóór 1 mei 2019 via regiegroep@ngk.gkv.nl.

GKv- en NGK-predikanten samen in intervisiegroep

GKv- en NGK-predikanten samen in intervisiegroep

“Alleen directe interactie tussen NGK-ers en GKv-ers stelt ons in staat elkaar echt te kennen en te waarderen”, vindt ds. Henk van der Velde van NGK De Ontmoeting in Voorthuizen/Barneveld. Dit was voor hem de reden om zich aan te sluiten bij een intervisiegroep met zes GKv-predikanten. Samen met NGK-collega Erik Mouissie van Amersfoort-Zuid heeft Van der Velde inmiddels al twee bijeenkomsten bijgewoond.

GKv-predikant Erik Dwarshuis, sloot zich vorig jaar aan bij een intervisiegroep van alleen NGK-predikanten. Hij is predikant in de gemeente GKv-NGK Wapenveld, die sinds 3 januari 2016 een samenwerkingsgemeente is. Dat was voor hem ook de reden om zich bij de achtkoppige groep aan te sluiten. “Ik wilde als GKv-predikant graag mijn collega’s uit de NGK leren kennen.” Wat Dwarshuis betreft sluit het allemaal naadloos aan. “Ik kan niet zeggen dat het een typische NKG-club is, je merkt het gewoon niet.” Hij gaat met veel plezier naar de bijeenkomsten die hij als warm en hartelijk ervaart.

Van der Velde merkt op dat het er op zijn bijeenkomsten wel een beetje anders aan toe gaat dan hij gewend is. “Hier deelt iedereen waar hij op dat moment mee bezig is. Een van die ingebrachte cases diepen we dan uit. Ik was gewend om van te voren een casus toegestuurd te krijgen, die je dan vervolgens voorbereidt en voorziet van commentaar en advies. De hele groep bereidt op deze manier dezelfde casus voor die je tijdens de intervisie bespreekt. Hier brengt iedereen een casus in die hem op dat moment bezig houdt. Dit maakt het wat oppervlakkiger, maar aan de andere kant ook actueler en relevanter. Door het delen van soms een stukje persoonlijke nood, kijk je elkaar meteen in het hart.”

Dat maakt deelname aan zo’n intervisie groep waardevol, vindt Van der Velde. “Ik zou willen dat er meer gelegenheden worden geschapen waarbij NGK- en GKv-predikanten elkaar ontmoeten en waar we van aangezicht tot aangezicht kunnen doorpraten over de uitdagingen van ons ambt en de toekomst van onze kerken.”

Van der Velde heeft de indruk dat er onder zijn collega’s naast steun en enthousiasme ook ‘angst voor en weerstand tegen het herenigingsproces’ bestaat, soms op grond van ‘verouderde beelden’, soms ‘uit vrees voor verlies van de vrijheid en eigenheid van hun gemeente.’ Daarom vindt hij ontmoeting met elkaar belangrijk. “Waarom geen gezamenlijke predikantenconferentie organiseren?”, oppert hij. “Dan zul je merken dat je heel dicht bij elkaar staat. Omdat je met elkaar spreekt rondom een open Bijbel over hoe bijvoorbeeld een bepaalde tekst gestalte krijgt in de dagelijkse praktijk. Daar vind je elkaar!”

Dwarshuis onderstreept ook het belang van elkaar goed leren kennen. In de regio waar hij predikant is zijn al veel initiatieven ontwikkeld die ervoor hebben gezorgd dat mensen naar elkaar toegroeien. “Dan is voor het elkaar beter leren kennen geen forse inspanning nodig,” ervaart hij. In zijn eigen gemeente is het zelfs zo dat men het niet meer wil hebben over wie een NGK-achtergrond heeft en wie een GKv-achtergrond. “Daar gaat het niet meer om. We willen samen gemeente zijn, gericht op de toekomst. Ik ervaar heel sterk dat de verschillen er niet meer zijn,” zegt Dwarshuis.

Desondanks is Dwarshuis zich nog wel bewust van zijn eigen achtergrond. Laatst was hij op een regiovergadering van de NGK. Daar wilden ze een commissie instellen rondom de beroepingsprocedure voor een predikant. “Dat gaat vaak over regels, daar zijn vrijgemaakten goed in,” glimlacht Dwarshuis, “Ik was dus een beetje terughoudend om in die commissie plaats te nemen.” Maar die terughoudendheid was eigenlijk niet nodig, merkte hij al snel. De NGK-ers wilden hem er graag bij hebben. “We kunnen van je ervaring juist goed gebruik maken,” was het argument. Als Dwarshuis nadenkt over het herenigingsproces, dan kan hij op basis van wat hij de afgelopen periode ervaren heeft zeggen: “We zijn goed bezig zo!”