Psalm 84- overdenking door ds. Melle Oosterhuis

Onlangs viel mijn oog op een bladzij in het boek der natuur. Op zondagmorgen onderweg om in Kampen te gaan preken, zag ik op een van de hoogspanningsdraden boven de Hanzelijn een onafzienbare rij spreeuwen naast elkaar zitten. Wat apart, bedacht ik. Wat maakt, dat die spreeuwen op zondagmorgen daar zo keurig op een rij naast elkaar gaan zitten? Een Godswonder dat mij deed denken aan het nog veel grotere wonder, dat ik even later in de Eudokiakerk voor me zag. Al die vogels van verschillende pluimage, eerbiedig schouder aan schouder.

Twee weken later lag het boek der natuur weer open bij diezelfde bladzij. Onderweg om te gaan preken in Deventer zag ik ergens op een prikkeldraad weer zo’n een hele rij vogeltjes, in het zondagochtendlicht, keurig naast elkaar zitten. In dit geval ging het om zwaluwen. Trekvogels afkomstig uit het verre Noorden, samen onderweg naar ver voorbij de Sahara. En toch onderhielden ze stilletjes de rustdag, eerbiedig naast elkaar op een eindje prikkeldraad.

Let op de vogels van de hemel, zei Jezus, daar op die berg in Galilea, gelegen aan de vermaarde route du soleil voor ontelbaar veel trekvogels. En Hij wees omhoog naar de flamingo’s, de kraanvogels, en de ooievaren, die daar in fraaie formaties, hoog aan de hemel voorbij trekken en zich verraden door hun verre roep. Maar Hij wees ook naar de huiszwaluw, tjilpend op weg naar zijn ultieme plek in de voorhoven van onze God.

Een Godswonder dat ik graag wil herkennen in de kerk in de 21e eeuw. Laten we leren van de trekvogels. Hun zorgeloze onbevangen op weg zijn. Laten we afleren uit voorzorg alles dicht te timmeren en de kerk te bouwen tot een blijvende stad. Een stad die ons in de weg staat de toekomstige te zoeken. Die ons opslokt en onbereikbaar maakt voor de wereld. Een stad waarin alleen een bijzonder slag mensen zich thuis kan voelen en die velen van zich vervreemdt.

Laten we onbevangen onderweg zijn, als vogels van de hemel. Onbezorgd. Als mensen naar Gods beeld geschapen, die wandelen met God, luisterend naar zijn Woord. Een kerk waarin daarom het tweede boek van Gods openbaring centraal staat, in kerk en theologie. Onbevangen onderweg, met de bijbel als gids.

ds. Melle Oosterhuis

Als gids ja, maar niet als Tom Tom.  Mensen met in hun hárt de wegen naar God. Iets van de ingebouwde navigatie van de trekvogel.
Fijngevoelig om te onderscheiden waar het op aan komt.
Met oog voor de dingen die de natuur zelf ons leert.
Toegerust voor de grote pelgrimsreis.
Onbevangen op weg, ook met de Sahara in het verschiet.
Verlangend om in Sion voor God te verschijnen.
Waar we Hem zullen zien van aangezicht tot aangezicht.

Ik hoop op een kerk, feestelijk op weg, meer nog dan de trekvogels.
Niet het eentonig gakken van de ganzen. Niet de hele noten van de regenwulpen.
Een kerk, uitbundig juichend op weg naar God in Sion.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *