Toenadering en verwijdering

Het onderwerp kerkelijke eenheid kent als schaduwzijde de nog steeds bestaande, soms zelfs groeiende verdeeldheid. Dat spanningsveld werd heel zichtbaar tijdens de gs/lv-clustervergadering waarin gasten van verwante Nederlandse kerkgenootschappen het woord voerden. Waar aan de ene kant de Protestantse Kerk Nederland (PKN) en de voortgezette Gereformeerde Kerken in Nederland (vGKN) toenadering zoeken en geïnteresseerd zijn in nadere kennismaking, raken de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK) steeds verder buiten beeld. Vreugde en verdriet gingen op 31 oktober dus hand in hand.

Prof. dr. Martin den Heijer (voorzitter van deputaten kerkelijke eenheid van de CGK) was de eerste die de vergadering toesprak, en hij draaide er niet omheen: de band tussen zijn kerkgenootschap en de GKv en NGK is er de laatste jaren niet warmer op geworden. In het verleden waren er toenadering en vertrouwen, maar een aantal omstandigheden werken nu belemmerend. Den Heijer noemde het feit dat de CGK geen heil ziet in een gezamenlijke Gereformeerde Theologische Universiteit, het verschil van inzicht over de afvaardiging naar meerdere vergaderingen vanuit samenwerkingsgemeenten en het feit dat nu ook in de GKv ruimte is voor vrouwelijke ambtsdragers. ‘We zijn achterop geraakt,’ aldus Den Heijer, ‘en dat doet pijn.’ Tegelijk is er de realiteit dat ongeveer 1/3 van de CG-kerken onderdeel is van een samenwerkingsgemeente met NGK en/of GKv.
Voorzitter Frans Schippers riep in antwoord op de woorden van Den Heijer op om elkaar te blijven zoeken, om met elkaar in gesprek te blijven. En vooral: ‘Laten de plaatselijke kerken niet het kind van de rekening worden.’ Hij groette namens de lv/gs de broeders en zusters in de CGK.

Ds. Kersten Bijleveld is synodevoorzitter van de vGKN, een klein kerkverband van voorheen gereformeerd-synodale kerken die bij het ontstaan van de PKN als zelfstandig kerkverband verdergegaan zijn. Hij sprak de lv/gs-afgevaardigden toe en noemde de eenheid van het lichaam van Christus van het allergrootste belang. Ook de omvang van het kleine kerkverband, dat nu uit vijf plaatselijke kerken bestaat, noopt tot samenwerking met andere kerken. Met de NGK is inmiddels een oecumenisch akkoord gesloten. Zo’n band ook met de GKv aangaan ligt in de lijn der verwachting. Frans Schippers is blij om met de vGKN samen op weg te gaan en wenst hun Gods zegen.

Ten slotte sprak ook ds. Marco Batenburg, synodevoorzitter van de PKN. Hij is blij met de zoektocht naar eenheid. De PKN heeft de nodige ervaring met hereniging, ook dat er daardoor ruimte ontstond voor inhoudelijke verdieping en een meer missionaire focus. Hij refereert aan een gezamenlijke roeping en roept op om te investeren in ontmoetingen tussen christenen. ‘Het is hoog tijd om elkaar de hand te reiken. Wie bij Christus hoort, hoort bij elkaar.’ Batenburg wenste GKv en NGK, op weg naar hereniging, wijsheid, vreugde en volharding toe.

Behalve dat er ruimte was voor deze (digitale) ontmoetingen werden er door de vergadering ook besluiten genomen. Op 28 november vergaderen de landelijke vergadering en generale synode voltallig. Alle besluiten die in de respectievelijke clusters genomen zijn, worden dan definitief bekrachtigd, tenzij er vanuit (een van) de andere clusters zwaarwegende redenen zijn om erop terug te komen. De besluiten van 31 oktober betreffen onder andere het over en weer beroepen van CGK-predikanten in de GKv; het eerder genoemde oecumenisch akkoord met de vGKN en de instelling van een commissie Verzoening en Recht, om situaties tussen NGK en GKv uit het verleden die nog steeds pijn en verdriet opleveren, een plek te geven; het over en weer voorgaan van NGK-, PKN-, en GKv-predikanten in elkaars gemeenten en de deelname aan een nieuwe stuurgroep Nationale Synode. De besluiten zijn allemaal terug te vinden in het genoemde DKE/CCS-rapport.

De drie toespraken door gasten kunt u hier terugkijken/luisteren:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *